احمد على بابائى
86
منتخب نهج البلاغه ( فارسى )
پرهيزگارى اى آنكه نهاده سر بفرمان خدا * يا بى تو رها ز دوزخ روز جزا جز خالق يكتا ز كه دارى مددى * فرموده هر آنچه را تو رفتار نما اتقوا اللّه تقية من شمر تجريدا ( إلخ ) بترسيد از خداوند ، همانا كسى از خداوند تبارك و تعالى ترسيد كه روش دين را پيروى كرد و پرهيزگارى را پيشه خويش ساخت و تلاش نمود در زندگى ، و يكه و تنها با كوشش خويش در مهلت عمرش سعى نمود و جز از خداوند بزرگ فرمان نبرد و مددى نخواست از هيچ بندهاى و اميدوار به خدا بود حتى اگر بنده كسى باشد زيرا پرهيزگارى نه آن است كه جاه و جلال ، مال و منال داشته باشى بلكه چون به كسى برده شدى و يا در كارى فرمانبردار دائمى هستى باز اميدت به خداى يكتا باشد هر چند تأمين زندگيت بدست فرماندهات باشد زيرا روزى دهنده خداست و بفرمان اوست كه وجودت را بهر ديگرى در عذاب نهادهاى و يا فرمانبردار و غلامى ، پس پرهيزگار آن است كه از خداوند بترسد و خويش را در فرمان الهى مطيع ساخته و آنچه بر زندگيش واجب آمد و خداى فرمود رفتار نمايد و ستايش پروردگار صاحب دو جهان را از ياد نبرد ، همانا كه خداوند او را از آتش دوزخ برهاند چنان كه جز از خداى بزرگ از كسى مدد و يارى نخواسته و نمى طلبد .